-
11/12 juli 2026
De groepstentoonstelling in Zwalm bracht vier kunstenaars samen, elk met een eigen beeldtaal. Binnen deze ontmoeting vonden mijn werken hun plaats als verstilde monumenten en taferelen, die een subtiele dialoog aangingen met de rauwe ruimte waarin ze werden gepresenteerd. De expositie nodigde bezoekers uit om te vertragen, aandachtig te kijken en zich te laten raken door de wisselwerking tussen de verschillende artistieke expressies.
Kunstenaars:
– Machteld Winnepeninckx
– Maaike Van Dorpe
– Florent Belon
– Monique van den Berg
-
Kunstletters #034 JUL – OKT 2026
Voor Kunstletters #034 werd een foto van mijn beeldend werk 1_Waar kan ik zijn?* geselecteerd. De naastgelegen afbeelding toont een detail van het werk wat is opgenomen in het magazine, waarbij onderstaande vragen werden gesteld.
Waarom kies je dit werk?
Met dit werk onderzoek ik de spanning tussen kwetsbaarheid en draagkracht. De stellage bestaat uit fragmentarische architectonische vormen in brons en gips. Het sterke, blijvende brons draagt het fragiele gips en houdt het als het ware recht.
Ik kies voor dit werk omdat het voor mij iets vertelt over hoe mensen zich proberen staande te houden in processen van verandering, verlies en herstel. De vorm verwijst naar achtergebleven industrieel erfgoed, maar tijdens het maakproces begon de stellage voor mij ook steeds meer een persoonlijkheid te krijgen: kwetsbaar, zoekend, maar tegelijk veerkrachtig.
In dit werk probeer ik die spanning tussen verval en geborgenheid, tussen hardheid en kwetsbaarheid, tastbaar te maken.Waarom kies je dit detail?
Ik heb dit detail gekozen omdat hier voor mij de essentie van het werk zichtbaar wordt. Het sterke brons treedt op de voorgrond, terwijl het kwetsbare gips naar de achtergrond verdwijnt en door het brons beschermd lijkt te worden. Tegelijk blijft het gips aanwezig. Het verdwijnt niet volledig, maar schuilt achter het brons en krijgt van daaruit toch betekenis en bestaansrecht. Voor mij gaat dit detail over de verhouding tussen kracht en kwetsbaarheid. Het raakt iets menselijks: hoe fragiele delen soms gedragen, afgeschermd of verborgen worden om te kunnen blijven bestaan. Waar kwetsbaarheid zich soms verborgen houdt achter een sterke buitenkant. In dit detail wordt die spanning heel geconcentreerd zichtbaar.